یکشنبه, ۴ مهر ماه ۱۴۰۰
قالب وردپرس افزونه وردپرس

وبینار عمومی – از سری سمینارهای مدلسازی ریاضی برای معلمان و دانش آموزان

موضوع:

رتبه بندی کمی کیفیت آموزش

سخنران:

آقای دکتر سیدمصطفی سیادت موسوی

زمان:

پنج شنبه ۳۱تیرماه ۱۴۰۰

 ساعت ۱۸ الی ۱۹.۳۰

لینک ورود به وبینار:
https://ccoip.rasagir.com/mathhouse

 ورود برای همه علاقه مندان با گزینه مهمان امکان پذیر است.

حاشیه‌هایی از یک ماموریت غیرممکن در دانشگاه؛

رتبه‌بندی کمی کیفیت آموزش 

استفاده از شاخص‌های کمی برای رتبه‌بندی کیفیت ارائه دروس در دانشگاه‌ها بحث تازه‌ای نیست؛ اما هر بار چنین بحثی در دانشگاه‌ها مطرح شده است به دلیل تنوع مسائل ذیربط و دغدغه‌های استادان، عموماً به کلیات بسنده شده و طرح وارد فاز عملیاتی نشده است. فارغ از درست یا نادرست بودن چنین رویکردی برای ارتقای وضعیت آموزش، این فرآیند برای سومین سال متوالی در دانشگاه علم و صنعت اجرا شده و در طول این مدت، تلاش شده است برخی مشکلات مطرح شده با مدل‌سازی ریاضی برطرف شود. شناسایی همبستگی نمره دانشجویان از درس یا سختی و آسانی مفاهیم درس با ارزیابی آن‌ها از استاد کلاس، چگونگی استخراج داده‌های پرت و حذف آن‌ها، اعمال قابلیت اعتماد بر نتایج جامعه آماری کوچک نظیر کلاس‌های کم‌جمعیت و … مواردی است که در این طرح به صورت عملیاتی مدل‌سازی شده، و خلاصه برخی نتایج این طرح، ارائه می‌گردد.

معرفی شاخص در امور پژوهش، خیلی زود سبب شد دانشگاه‌ها در امر پژوهش در رتبه‌بندی‌های بین‌المللی پیشرفت زیادی کنند. اما در آموزش، قصه متفاوت است. اگرچه دانشگاه به عنوان یک ابزار سریع برای پیشرفت علاقه‌مند به داشتن شاخص‌هایی برای ارزیابی است، همه استادان خود را معلمان خوبی می‌دانند؛ دروس تفاوت زیادی با هم دارند، دانشجویان (به عنوان سرویس گیرنده) لزوما توانایی ارزیابی کامل از استاد را ندارند زیرا به لحاظ نظری، محاط بر محیط تسلط ندارد و …. بنابراین ارائه شاخص برای آموزش شاید راه حل درستی نباشد و دوباره مشکلات پژوهش‌های کم بهره ولی پرامتیاز را تداعی کند؛ اما توجه روزافزون دانشگاه‌ها به پژوهش و فراموشی آموزش، این خطر را در دانشگاه به خاطر می‌اندازد که اگر کاری نشود، و ایجاد انگیزه‌ای نباشد، شاید جایگاه آموزش بیش از پیش در صرف زمان و انرژی توسط استادان تنزل یابد.

طرحی 18 ساله در دانشگاه برای این مسئله بود. یک سال مطالعه بر شاخص‌های احتمالی و زیربندهای آن، سبب شد طرحی با 9 بند و تعداد زیادی زیربند ایجاد شود تا شاخصی کمی برای کیفیت آموزش ارائه شود که در این جا آمده است.

http://education.iust.ac.ir/files/education/files/Shivenameh_000126.pdf

چهار بند کیفیت ارائه درس، کمیت ارائه درس، نظم آموزشی و تعامل استاد با دانشجو بر اساس داده‌های موجود به صورت اتوماتیک قابل استخراج بود؛ اما دغدغه‌هایی مانند  نارضایتی دانشجو از درس‌ به دلایلی به جز کیفیت ارائه درس توسط استاد (برای مثال عدم وجود ابزار مناسب در دروس آزمایشگاهی)، و شناسایی چنین مواردی از پایگاه داده و نظرسنجی، باید با همفکری استادان و مطالعات مشابه انجام می‌پذیرفت. برای هر یک از دغدغه‌ها چندین مدل ارائه شد و در طول زمان تغییر یافت. برخی راه‌حل‌ها هنوز نیاز به بهبود دارند و مشکلاتی نظیر عدم درک موارد خاص هنوز هم وجود دارد اما در این ارائه، بعد از معرفی اجمالی هدف و انگیزه، جزئیاتی از برخی مدل‌سازی‌ها ارائه خواهد شد.

 

کلیه حقوق این سایت متعلق به خانه ریاضیات اصفهان می باشد.