توجه : خانه رياضيات اصفهان هيچ نماينده‌ رسمي و شعبه ديگري ندارد. در صورت مشاهده چنين مواردي، درخواست مي‌شود تا از طريق تلفن 36692013 با خانه رياضيات اصفهان هماهنگ نمائيد.

آمار سایت
Stat
دلايل وجود افت رياضی و گزارش سمينار علوم ریاضی و چالش‌ها

دلايل وجود افت رياضی و برگزاری سمينار علوم ریاضی و چالش‌ها
دکتر علی رجالی، دبير علمی سمينار علوم رياضی و چالش‌ها
 

 سخنان آقای دکتر رضا داوری اردکانی رئیس فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ايران 

   مباحث مطرح شده در سمينار علوم رياضی و چالش‌ها    

   سمينار علوم رياضی و چالش‌ها  

 


از سال‌ها قبل بزرگانی همچون استاد پرويز شهرياری، استاد عبدالحسين مصحفی و پروفسور محسن هشترودی در راه عمومی‌سازی رياضی، قدم‌های استواری برداشتند و تأثير کار آنها، آشنايی بسياری از ايرانيان به اهميت علوم رياضی و کاربردهای آن شد. از سوی ديگر اساتيدی چون پروفسور فاطمی و دکتر مصاحب به تربيت معلمان علاقه‌مند همت گماردند، که حضور اين معلمان خود باعث توليد دانشجويان و اساتيد توانمند رياضی شد و هر يک از اين دانش‌آموختگان خود منشأ تربيت نيروهای جوان‌تر شدند. اما در آن زمان معلمی و علم ارزش خود را در جامعه تازه پيدا کرده بود و با بخشنامه‌های وزارتی عددی نشده بود و با عدم توجه بسياری از همکاران ما، مدارک دانشگاهی به کاغذهای پاره تبديل نشده بودند. اما به تدريج به دليل کمرنگ شدن نقش معلمان و مدارس در آموزش از يک سو، سترگ شدن فساد کنکور و ارائه روش‌های جواب‌گويی به سئوالات چند گزينه‌ای، به جای درک و فهم عميق (که اکنون از اول دبستان به منظور ورود به مدارس تيزهوشان آغاز و تا آخرين مراحل تحصيل و حتی کار برای آموزش راهکارهای توليد و چاپ مقالات در مجلات ISI) و افزايش بی‌رويه دانشجو بدون توجه به نياز جامعه از سوی ديگر، که بيکاری را برای فارغ‌التحصيلان رشته‌های رياضی و وابسته به آن همراه داشته است، توانی برای عمومی‌سازی رياضی و علاقه‌مندسازی دانش‌آموزان به روی آوردن به رياضيات واقعی وجود ندارد.

در سال‌های ۶۰، شورای افت رياضی که با همت عده‌ای از دلسوختگان در انجمن رياضی ايران و با حمايت وزارت آموزش و پرورش تشکيل شد، راهکارهايی همچون برگزاری مسابقات رياضی در ابتدا و سپس برگزاری المپيادهای رياضی ايران، انتشار نشريات متعدد برای استفاده معلمان و دانش‌آموزان (با الهام از تجربه موفق مجله يکان) همانند مجلات رشد آموزشی و چاپ و انتشار کتب مفيد عمومی در زمينه‌های علمی مطرح و به اجرا درآمد. اما به مرور زمان، راه المپيادها به بيراهه رفت، از يک سو توان ايجاد انگيزه و تشويق در مقايسه با مسابقات ورزشی و فعاليت‌های هنری را نداشت و از سوی ديگر از بدنه آموزش و پرورش و همگانی بودن آن کاست و فقط يک مسير انحرافی برای نخبه‌پروری شد و تالی فاسد آن هم مدارس تيزهوشان و مدارس خاص شدند که همگی ريشه آموزش را در کشور سوزاندند و عده‌ای دانش‌آموز را که جايگاه کمتری در کشور دارند، به جامعه تحويل دادند (به حدی که در شرايطی که يک واليباليست به خاطر يک سرويس سرعتی حداقل ۵۰ ميليون تومان به‌دست آورد، بهترين و با اخلاق‌ترين دانشجوی المپيادی که بارها برای کشور افتخار آفريده است و از بهترين دانشگاه‌های دنيا فارغ‌التحصيل شده است، اجازه استخدام در دانشگاه صنعتی اصفهان را به‌دست نمی‌آورد!)، آموزش روز به روز کمرنگ‌تر شد و اهميت يادگيری رياضی مدرسه‌ای و رياضی عميق دانشگاهی به دلايل بی‌توجهی به معلمان، اساتيد، مراکز آموزشی و پررنگ شدن کنکور در ميان جوانان از بين رفت. خيل عظيم فارغ‌التحصيلان و عدم تقويت و گسترش صنعت پيشرفته در کشور نيز کمک کرد تا دانش‌آموزان و دانشجويان روی از رشته رياضی بردارند و فقط کسانی که کار ديگری نمی‌توانند انجام دهند، اين رشته‌ها را برای ادامه تحصيل برمی‌گزينند و لذا شاهد مجدد افت رياضی هستيم. (آمارهای نمرات کنکور، تعداد کلاس‌های رياضی مدارس، کيفيت دانشجويان علوم و مهندسی و نسبت داوطلبان کنکور مؤيد اين افت هستند).

تلاش‌های سال جهانی رياضيات، علی‌رغم حمايت‌های همه‌جانبه دولت وقت و برنامه‌ريزی عده‌ای دلسوخته، باز هم به دلايلی به نتيجه کامل خود نرسيد و فقط کتاب‌ها، تابلوها و خانه‌های رياضياتی به اضافه حمايت از انجمن‌های علمی معلمان، حاصل اين تلاش مستمر شد، که هر کدام در حال حاضر با مشکلات عديده‌ای روبرو هستند. تلاش چندين ساله علمی و دقيق برای رفع مشکل کنکور و حتی برگزاری آزمون رياضی فرهنگستان علوم، برای ارائه الگو جهت پذيرش در دوره‌های دانشگاهی که حاصل کار خانه رياضيات اصفهان و کميته برنامه‌ريزی آموزش عالی در دانشگاه صنعتی اصفهان بود نيز به دلايلی مبهم و سوءاستفاده از بخشنامه‌ها عقيم ماندند. تبديل آموزش از رده خدمات به رده توليد و تلاش در جهت برنامه‌ريزی علمی و دقيق و رعايت کيفيت‌ها برای توسعه آموزش عالی هم به دليل دخالت‌های وزارتخانه‌ای نيز هنوز به جايی نرسيده‌اند و حال در سال ۱۳۹۴، ايران مجددا شاهد افت رياضی است. افتی که نه تنها رياضيات کشور را با مشکل روبرو می‌کند، بلکه توليد نيرو برای صنعت و فناوری را نيز مختل خواهد کرد. مگر در مسابقات ورزشی هم فساد وجود ندارد، چرا هست! ولی حرف فاسد در ورزش و هنر حق تبليغ ندارند و از جامعه خود طرد شده‌اند، ولی سوداگران کنکور متأسفانه جزء جامعه علمی هستند و تبليغات آنها گوش جوانان را کر کرده است. مگر کسی جز جامعه دانشگاهی به توليد مدرک، مقاله و افزايش بی‌رويه دانشجو کمک کرد؟ آنجا که همکاران ما سهميه‌خواهی می‌کردند که دانشجوی بيشتری داشته باشند. پس شايد بسياری از ريشه‌های افت رياضی را ابتدا بايد در جامعه خودمان جستجو کنيم و بعد: پيشنهاد می‌نمايم با حمايت دولت يازدهم، شورای پيشبرد رياضيات فرهنگستان علوم سميناری را برای بررسی مجدد و ارائه راهکار برای جلوگيری از افت رياضی تشکيل دهد و اين سمينار راه حل‌هايی را ارائه دهد و سپس شورای‌ عالی انقلاب فرهنگی، وزارت آموزش و پرورش، وزات علوم، تحقيقات و فناوری، معاونت علمی و فناوری رياست جمهوری و کميسيون آموزش و تحقيقات مجلس شورای اسلامی از اين سمينار و پيشنهادهای آن حمايت نمايند.


--------------------------------------------------------------------------------


گزارش دبیر علمی سمینار علوم ریاضی و چالش‌ها

دکتر علی رجالی، گروه آمار دانشگاه صنعتی اصفهان انگيزه تشکيل سمينار «علوم رياضی و چالش‌ها» به صورت يک گردهمايی مستقل برای تمرکز توجه همه دل‌مشغولان علوم رياضی کشور به مسائل و مشکلات وسيع و متنوع مرتبط با علوم رياضی به مطالعاتی باز می‌گردد که از سال‌ها قبل در «خانه رياضيات اصفهان» بر روی «اُفت نامتعارف و نامنتظر رياضيات» از يکسو و مشکلات آموزش و فارغ‌التحصيلان آمار در کشور، از سوی ديگر در جريان بود. اين مطالعات مسائلی را که در سال‌های اخير بروز و ظهور بيشتری داشته‌اند، به نمايش گذاشته‌اند. به عنوان نمونه مشکل تدريس آمار در دبيرستان‌ها و عدم آماده بودن و اعتقاد نداشتن بسياری از مدرسان اين درس و تلاش‌های ملی خانه رياضيات اصفهان در جهت رفع اين مشکل و برگزاری مسابقات آمار دانش‌آموزی برای جذب دانش‌آموزان به اين رشته پايه‌ای و کاربردی را می‌توان نام برد، يا مشکل فارغالتحصيلان آمار و انجام تحقيقات و پروژه‌های آماری توسط غير متخصصانی را که منجر به طرح نظام آمار شناسی شد و انجمن آمار ايران و خانه رياضيات اصفهان در تهيه آن همکاری داشتند. نتايج اين مطالعات و مطالعه اُفت رياضی به‌طور مرتب در «کميسيون پيشبرد رياضيات کشور» مطرح می‌گرديد. اين کميسيون يکی از کارگروه‌های «فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ايران» است که در کنار اعضای ديگر خود «انجمن رياضی ايران» و «انجمن آمار ايران» را نيز به عنوان اعضای حقوقی در بردارد و به‌طور معمول رئيسان اين دو انجمن و يا نمايندگان ايشان در جلسات منظم کميسيون حاضرند. با چنين ترکيبی از اعضا، «کميسيون پيشبرد» خيلی زود به تاييد واقعيت و اصالت نگرانی‌های پيش گفته رسيد و به‌علاوه مسئله‌های مشابه و متعدد ديگری را نيز مورد توجه قرار داد، به‌طور مثال: کيفيت نامطلوب آموزش دروس آمار به دانشجويان غير تخصصی مخصوصا رشته‌های مهندسی و علوم انسانی و سياستگذاری‌های پر چالش پژوهشی در دانشگاه‌ها و مخدوش و مبهم شدن تدريجی مسئله‌ای به نام اصالت و کيفيت در پژوهش‌های علوم رياضی، ضعف شديد ارتباطات لازم بين متخصصان علوم رياضی با ساير رشته‌های علمی و اجتماعی، لطمه جدی و ويرانگر به اميد و اعتماد شغلی برای آينده‌ی تحصيل در رشته‌های علوم رياضی، خسارت‌های گسترش بی‌رويه مراکز آموزش عالی فاقد استاندارد به فرصت‌های رشد رشته‌های علوم رياضی و خسارت‌های بی‌حد و حصر ناشی از توسعه بی‌رويه دوره‌های تحصيلات تکميلی و... بنابراين ملاحظات و نيز مسئله‌ها و نگرانی‌های ديگری از اين دست، چاره‌انديشیه‌ايی در «کميسيون پيشبرد» مطرح گشت. يکی از اين چاره انديشی‌ها توصيه به گسترش دامنه هم‌فکری‌ها و مشورت‌ها در اين زمينه بود. به عبارت روشن‌تر پيشنهاد شد که «چالش‌ها و مسئله‌های متعدد رو در روی پايداری، رشد و توسعه علوم رياضی» در ضمن يک گردهمايی علمی به‌طور عمومی و وسيعی مورد بحث و گفتگو و هم‌فکری ملی قرار گيرد. به اين ترتيب قرار شد تا سمينار «علوم رياضی وچالش‌ها» برگزار شود و خوشبختانه خيلی زود و در پاسخ به دعوتی، همکاران و مسئولان دانشگاه تربيت مدرس آمادگی خود را برای برگزاری اين سمينار اعلام نمودند.

کمیته علمی و اجرایی پس از آن کميته‌های علمی و اجرايی سمينار با صلاحديد و پيشنهاد «کميسيون پيشبرد» تشکيل گرديد و در طی سلسله جلسات مستمر و منظمی (از مهر ماه 1393 تا شهريور 1394(موضوع سازماندهی محتوا و امور اجرايی سمينار را با اعتقاد و علاقه بر عهده گرفتند. اعضای کميته علمی از ميان نمايندگان کميسيون پيشبرد رياضيات، نمايندگان انجمن‌های رياضی و آمار ايران، اتحاديه انجمن‌های علمی معلمان رياضی ايران، شورای خانه‌های رياضيات ايران، سازمان سنجش آموزش کشور، شورای عالی آموزش و پرورش، دانشگاه فرهنگيان و تنی چند از متخصصان برنامه‌ريزی درسی تعيين شدند. به يقين تجربه هم‌فکری‌های وسيع و پر حوصله جلسات کميته‌های راهبردی، علمی و اجرايی سمينار خود يکی از دستاوردهای به ياد ماندنی و پر بار هدف‌گذاری برگزاری اين سمينار بود، چرا که بسياری از ايده‌ها و نکته‌گيری‌های ارزنده برای آينده رياضيات کشور در اين جلسات فرصت بروز و شرح و بسط و شفافيت يافتند. به‌طور مثال بحث مهم «دانشگاه فرهنگيان»، «کنکور و ماهيت آموزشی مؤسسات آموزش کنکور» و يا «نقش آموزش و پرورش» در فراهم‌سازی زيرساخت‌های دانش و فرهنگ رياضيات کشور به‌طور مکرر با حضور مسئولان و دست اندرکاران حاضر در کميته علمی به بحث و گفتگو و نقد و نظرهای ارزندهای منجر شدند. اين بحث‌ها گاهی به قدری جدی و نافذ و مسئولانه دنبال می‌شدند که گمان می‌رفت اين جلسات خود بخشی از روزهای برگزاری و محتوای در حال عرضه در سمينار يا مراتبی از تصميم‌سازی برای شناسايی دردها و درمان‌های مربوط به کارکرد بخش‌هايی از رياضيات کشور است.

محتوای سمینار و اصل موضوع آن يکی از موضوعاتی که در طی جلسه‌های کميته علمی مکرر به بحث گذارده شد. محتوای شايسته‌ی عرضه در اين سمينار خاص بود. کميته علمی برای انتخاب الگوی اصلی عرضه‌ی سمينار، پس از بحث‌های مفصلی به اين ديدگاه آسيب شناسی رسيد که يکی از دلايل کم بازدهی يا کم اثری اغلب گردهمايی‌های علمی کشور(در حد شايد و بايد خود) رويه‌ی رايج ارائه سخنرانی‌های تخصصی (معمولا بی هيچ گفتگو و چالش مؤثر و جلب کننده‌ای) و قدر نگذاردن و غيبت از حضور مؤثر در فرصت ذي‌قيمت «گرد هم آمدن جمع فرهيختگان» ذي‌علاقه به يک موضوع و مسئله‌ی خاص است، توافق بر اين معنی مهم موجب گشت تا کميته علمی اصل فرا روی محتوای سمينار را نه بر پايه‌ی «ايراد سخنرانی‌های تخصصی» بلکه بر دعوت به قصد «گفتن و شنيدن نقد و نظرها و بررسی دغدغه‌های حاضر در ميدان وسيع علوم رياضی در کشور» قرار دهد. قرار بر اين شد که همه شرکت‌کنندگان گرد موضوع واحد «طرح و تبيين مسئله‌ها و چالش‌ها و گفتگو درباره‌ی‌ آنها» چون «فرصت مغتنمی برای گفتگو و تعزيز اصالت گفتگو» به سمينار دعوت شوند. (البته فراخوانی به ارائه مقاله هم طبق روال هر سميناری انجام گرفت، اما هدف آن بيشتر، شناسايی بهتر افراد متخصص و فعال در زمينه‌های مورد بحث بود و از اين نظر تلاش موفقی هم بود). با اين اوصاف، طبيعی‌ترين قالب سازماندهی سمينار ترتيب دادن ميزگردهايی بود که کميته علمی مايل بود محور تمرکز و توجه مباحث سمينار را در برگيرند.

میزگردها در اين سمينار شش ميزگرد به قرار زير سازماندهی و در فضای مثبت و اغلب پر مخاطب و گفتگويی برگزار شدند. يکی از گلايه‌های وارده که برخی از دوستان شرکت‌کننده بر اجرای اين برنامه‌ها داشتند، دو به دو موازی بودن تمام اين ميزگردها بود چرا که برخی مايل بودند در هر دو ميزگرد همزمان شرکت کنند. واضح است که به دليل محدوديت زمان و نياز و تقاضاهای جدی برای برگزاری هر يک از ميزگردها (و حتی ميزگردهای ديگری که در کميته علمی حذف شدند) متأسفانه چاره‌ای جز اين نبود. با اين تجربه اميد است که در تکرار احتمالی اين سمينار در سال‌های آينده برنامه‌ها با تراکم کمتر و فرصت بيشتری چيده شوند. به اميد خدا شرح کامل مذاکرات همه ميزگردها همراه با پرسش و پاسخ حاضرين در «گزارش کامل سمينار» منتشر خواهد گشت. در عين حال گزارش اجمالی ميزگردها بدين قرار است:

۱. «مسائل و مشکلات مبتلابه آموزش علوم رياضی» با شرکت دکتر علی رجالی، دکتر طاهر قاسمی هنری، دکتر سيد منصور واعظ پور و دکتر زهرا گويا

۲. «نقش علوم رياضی در صنعت، جامعه و چالش‌های آن» با شرکت دکتر پرويزجبه دار مارالانی، دکتر مگرديچ تومانيان، دکتر حسن وطنی و دکتر احسان بهرامی سامانی

۳. «مسائل و مشکلات آموزش آمار در ايران» با شرکت دکتر حميد پزشک، دکتر محمد رضا مشکانی، دکتر بيژن ظهوری زنگنه، دکتر عادل محمدپور و دکتر علی دولتی

۴. «رياضيات مدرسه‌ای» با شرکت دکتر اسماعيل بابليان، دکتر سهيلا غلام آزاد، دکتر مانی رضايی و آقای محمد حسام قاسمی
۵. «چالش‌های پژوهشی علوم رياضی در کشور» با شرکت دکتر فريبرز آذرپناه، دکتر حسين حاجی ابوالحسن، دکتر مهدی رجبعلی‌پور، دکتر اميدعلی کرم‌زاده، دکتر رحيم زارع نهندی و دکتر مليحه يوسف زاده
۶. «تربيت معلم رياضی در دانشگاه فرهنگيان» با شرکت دکتر محمود مهرمحمدی، دکتر مگرديچ تومانيان، دکتر ابراهيم ريحانی و دکتر زهرا گويا

اختتامیه در مراسم اختتاميه‌ی سمينار فرصتی هم در نظر گرفته شد تا دبيران هر يک از ميزگردها گزارش اجمالی مسئله‌ها و چالش‌های مورد بررسی در ميزگرد خود را مطرح کنند و در حد محدودی اين جمع‌بندی‌ها به بحث و گفتگوی عموم گذارده شوند. خوشبختانه اين نشست نيز خود تبديل به ميزگرد پر نشاط هفتمی شد که حاوی بسياری از سرفصل‌های مورد توجه و حساسيت در طی اوقات سمينار و ميزگردها بود: از چالش کتاب‌نويسی و آموزش رياضی برای دانشجويان غير رياضی تا چالش رتبه‌بندی و ارتقاء حرفه‌ای معلمان، مسئله‌ای به نام «تغيير و تغييرات مکرر» در برنامه‌های درسی، بدون آمادگی لازم تا مسئله استانداردهای مورد پذيرش و توافق جامعه فرهنگی برای نگارش کتاب‌های درسی، موضوعی به نام «آموزش رياضی» و چالشی به نام «تربيت معلم»، نقش و وظيفه انجمن‌های علمی در کمک به سياستگذاری‌های آموزشی و پژوهشی در دانشگاه‌ها تا موضوع خيلی مهم و بحرانی «دانشگاه فرهنگيان و آينده دوره‌های کارشناسی علوم پايه در دانشگاه‌ها»، گسترش بی‌رويه مراکز آموزش عالی، کنکور و زاد و ولد و تکثير بی هدف آن در همه مقاطع و مراتب آموزش کشور، مسئله‌ای به نام مدارس تيز هوشان، مسئله‌ای به نام المپياد دانش آموزی، مسئله‌ای به نام آزمون‌های بين‌المللی رتبه‌بندی تحصيلی و آموزشی (تيمز و غير آن). چالش مقاله‌نويسی، چالش ارزيابی‌های پژوهشی، مسئله‌ای به نام نمايه‌ی «آی اس آی»، موضوع آموزش برای سرمايه‌گذاری و سرمايه‌گذاری برای آموزش، چالش تصدی‌گری دولت در برنامه‌نويسی درسی، نقد نقادی‌‌های بی راه حل و ده‌ها عنوان و موضوع و مسئله و چالش ريز و درشت و مورد تأمل ديگر، همه عناوين‌گذرای طرح و بحث فضای اختتاميه سمينار پر بار و راهبردی «چالش‌های علوم رياضی» بودند. فراخوان سمینار پس از اعلام محورهای سمينار در طی دو فراخوان، ۸۲ مقاله از طريق سايت سمينار دريافت شد. همه اين مقاله‌ها مراحل داوری را با دقت طی کردند و در نهايت ۶ مقاله برای سخنرانی (شامل دو نفر مدعو) و ۷ مقاله واقعا ارزنده برای ارائه به‌صورت پوستر انتخاب شدند. ارائه مناسب پوستر اين مقاله‌ها در قالب‌ها و موقعيت‌های از پيش طراحی شده‌ای در فضای تجمع شرکت‌کنندگان به‌علاوه‌ی حاضر و آماده و پاسخگو بودن نويسندگان، سهم مؤثر خود را در تقويت فضای نقد و گفتگوی سمينار به خوبی ايفا کرد. شرح کامل همه اين مقاله‌ها در گزارش کامل سمينار خواهد آمد. تعدادی از مقاله‌های دريافتی نيز در ذيل موضوعات ميزگردهای تخصصی قرار گرفتند و نويسندگان هر يک، به ميزگردهای متناسب خود دعوت شدند. در مجموع ۳۲ نفر اعضای اصلی ميزگردهای سمينار بودند. نوآوری نکته نسبتا نوآورانه ديگری که در کميته علمی مورد بحث و توافق قرار گرفت، پذيرش اصل دعوت از صاحبنظران «توسعه علمی کشور» بود ( نه لزوما عضو جامعه رياضی). کميته علمی به اين اعتقاد رسيد که جامعه رياضی نيازمند شناخت و ورود به گفتگوهای پردامنه‌تری نيز در زمينه‌ی چالش‌های مطرح در ميدان توسعه علمی کشور است تا هم سهم هم‌فکری و همراهی خود را در اين عرصه‌ی بزرگتر بازشناسد و هم با تصوير و انتظارهايی که از اين جامعه می‌رود آشناتر شود و در کناره نماند. علاوه بر اينها اعتقاد کميته بر اين بود که فراهم‌سازی چنين فرصت‌هايی در عين حال به فهم عميق‌تر و واقعی‌تر چالش‌های رو در روی توسعه رياضيات هم کمک می‌کند. اين رويکرد منجر به اين شد که دکتر رضا منصوری (فيزيکدان) و دکتر محمد امين قانعی راد (جامعه شناس) که هر يک مستقل از رشته تخصصی خود در حوزه‌ مفاهيم ياد شده نيز نام آشنا و صاحب رأی و توجهات چالش‌گرانه‌ی هستند برای ايراد سخنرانی به سمينار دعوت شوند. دکتر منصوری در مضمونی با عنوان «تفکر کلامی، تفکر رياضی» و دکتر قانعی راد در مضمونی با عنوان «دانش رياضی در چشم‌انداز آموزش دو فرهنگی» سخنرانی کردند. خوشبختانه انجام چنين تجربه‌ای بازتاب خيلی خوبی در ميان شرکت‌کنندگان و به‌ويژه پيشکسوتان عزيز رياضيات کشور داشت آنقدر که چند تن از ايشان پس از سخنرانی دکتر قانعی راد و گفتگوهای گرم و پر هيجان پی آمد آن برخاستند و از کميته علمی برای اين دعوت‌ها تشکر کردند. دبير و دبير علمی کنفرانس، نماينده انجمن آمار ايران و نماينده شورای خانه‌های رياضيات حداقل از جامعه آمار کشور انتخاب شده بودند. علاوه بر آن آقای دکتر وحيدی اصل در اين سمينار پيرامون مسائل مبتلابه آمار سخنرانی داشتند. در اين سخنرانی نماينده انجمن آمار ايران با متصور شدن يک وضعيت آرمانی يا کاملا مطلوب برای رشته‌ی آمار، “مانده“ها يا ميزان “دور شدگی‌ها“ از اين وضعيت مطلوب به‌عنوان مسائل مبتلا به آمار را برشمردند. دبير علمی سمينار دلايل وجود افت رياضی و برگزاری سمينار علوم رياضی و چالش‌ها را با استناد به داده‌های آماری تبيين نمود. حداقل دو پوستر سمينار تحت عنوان‌های “دروس سرويسی آمار برای دانشجويان غير آماری“ و “چالش‌ها و راهکارها و بررسی وضعيت دانشجويان و فارغ‌التحصيلان رشته آمار بر اساس نتايج سرشماری ۱۳۹۰، ”علاوه بر پوستر خانه رياضيات اصفهان برای اثبات وجود افت رياضی با تکيه بر اطلاعات آماری در اين سمينار ارائه گرديد. حضور نمايندهای از انجمن آمار ايران در ميزگرد “نقش علوم رياضی در صنعت، جامعه و چالش‌های آن“ برای بيان مشکلات آموزش آمار به غير متخصصان و نيز برگزاری ميزگرد “مسائل و مشکلات آمار در مقاطع مختلف دانشگاهی“ بيانگر نظرات جامعه آماری کشور در اين سمينار راهبردی بود. خانم دکتر باغفلکی هم نتايج نظرسنجی از شرکت‌کنندگان را در گزارش سمينار به چاپ خواهند رساند. جمع‌بندی اجمالی به شرحی که در نخستين آگهی فراخوان سمينار آمده است «هدف، برگزاری سميناری راهبردی برای بازنمايی وضعيت کنونی و مطلوب علوم رياضی، شناسايی چالش‌ها، بررسی مشکلات آموزش و پژوهش علوم رياضی و سنجش و ارزيابی تاثير هر يک بر توسعه کشور» بود. به اعتقاد ما اين تلاش بی‌بهره نبوده است و خوشبختانه پژواک تداوم و تعميق گفتگوهای طرح شده در روزهای سمينار در سطوح مختلف اين جامعه علمی به خوبی شنيده می‌شود و همين، ثمرهی کم قدری در مسير تلاش برای بهبود و اصلاح مسير علمی کشور نيست. چنان‌چه در آينده پيشنهادهای مکرر تداوم دو سالانه اين سمينار اجرايی گردد و مجريان علاقمندی پيدا شوند حتما که در اين مسير تکاملی، همه‌ی اين بحث‌ها و گفتگوها فرصت بروز و رشد مناسبتری خواهند يافت و نبايد از ياد برد که اين سمينار با همه ضعف و قصورهايش، در هر حال در نوع خود يک گام اول بود.
 


کنفرانس‌های داخلی
1 2 3 4 5
آخر بعدی
کنفرانس‌های بين‌المللی
1 2 3 4 5
آخر بعدی
مباحث ویژه رياضی
1 2 3
آخر بعدی
Instant maths ideas

A COMPREHENSIVE GUIDE TO Factorial Two-Level Experimentation

Operations Research